Wilkie Collins, Victoriaans schrijver met een dubbelleven

9a812a09a50f67da7b68b49391af2cff_medium.Wilkie Collins was een bekende schrijver in de Victoriaanse tijd. De strikte moraal ervan paste echter helemaal niet bij hem of zijn onorthodoxe levensstijl. In zijn werken beschreef hij de Victoriaanse normen en waarden dan ook cynisch en met humor, waarbij hij zeker oog had voor de sociale ongelijkheid en onrechtvaardigheid van die tijd.

Rechts: Wilkie Collins in 1850, geschilderd door John Millais.

Wilkie Collins en zijn jeugd

William Wilkie Collins (1824-1889) werd geboren in Londen als oudste zoon van de bekende landschapschilder William Collins, lid van de Royal Academy, en zijn vrouw Harriet. Hij werd in eerste instantie vernoemd naar zijn vader en kreeg als tweede naam die van zijn peetvader, de schilder David Wilkie. Omdat twee Williams in huis tot verwarring leidde, werd de jongeling al snel met zijn tweede naam – Wilkie – aangesproken. Vier jaar later werd een tweede zoon in het gezin geboren, Charles Allston Collins, die zich later zou ontwikkelen tot schilder en illustrator. Het gezin verhuisde in de jeugd van beide jongens regelmatig in Londen van de ene wijk naar de andere. Wilkie en Charles kregen hun schoolopleiding dan ook thuis van hun moeder. Moeder Collins was diep gelovig en stond er op dat beide zoons alle kerkdiensten op de zondag zouden bijwonen, iets wat vooral Wilkie enorm tegenstond.

Wilkie Collins en zijn schoolopleiding

a395f3a0a7c04e38352b670658fb3300_medium.In 1835 mocht Wilkie naar school en wel naar de Maida Vale Academy. Van 1836 tot 1838 leefde hij echter weer met zijn ouders en broer in Italië en Frankrijk. Deze periode maakte een grote indruk op hem. De jonge Wilkie had een talenknobbel; in Italië leerde hij Italiaans, in Frankrijk leerde hij Frans en sprak uiteindelijk beide talen vloeiend. Van 1838 tot 1840 zat hij op de privé-kostschool van dominee Cole. Hier werd Wilkie flink gepest. Eén van de pestkoppen dwong hem elke avond om een verhaal te vertellen voordat hij mocht gaan slapen. Achteraf zei Collins hiervan: “It was this brute who first awakened in me, his poor little victim, a power of which but for him I might never have been aware.” (Het was deze bruut, die het eerst in mij, zijn arme kleine slachtoffer, een talent deed ontwaken, waarvan ik me zonder hem wellicht nooit bewust zou zijn geweest.) Na zijn schooltijd bleef Collins verhalen bedenken en vertellen, maar dan voor zijn eigen plezier.

Wilkie Collins op weg naar een ‘degelijk’ beroep

2f801285058edee2dd2936ef1e487374_medium.Toen Collins in 1840 van school kwam, werd hij als klerk aangenomen bij de theehandelaren Antrobus & Co, die bevriend waren met zijn vader. Collins had een hekel aan dit werk, maar bleef toch vijf jaar bij deze firma in dienst. Hij begon te schrijven. In augustus 1843 werd zijn eerste verhaal “The Last Stage Coachman” gepubliceerd in het blad Illuminated Magazine. In 1845 had hij zijn eerste boek af, “Iolani, or Tahiti as it was; a Romance”, maar niemand wilde het publiceren; het zou pas na zijn dood in print verschijnen. In deze periode ontdekte zijn vader, dat zijn oudste zoon andere ambities had en dus niet in zijn voetsporen (als schilder) zou treden. Vader en moeder Collins besloten daarop, dat hun oudste dan het beste een carrière als predikant kon nastreven, maar hij weigerde. Het was voor de ouders, die niets zagen in een schrijverscarrière, een enorme teleurstelling. In 1846 besloot Collins – op aandrang van zijn ouders – om dan maar rechten te gaan studeren. Zijn interesse in het vakgebied was echter miniem; Collins bracht de meeste tijd met zijn vrienden door of werkte aan zijn tweede boek “Antonina, or the Fall of Rome”. Toch slaagde hij er in zijn studie succesvol af te ronden. Hoewel hij nooit als advocaat heeft gewerkt, gebruikte hij zijn juridische kennis veel in zijn verhalen en boeken. Na de dood van zijn vader in 1847, schreef Collins in 1848 zijn eerste boek, dat ook daadwerkelijk werd gepubliceerd, namelijk de biografie van zijn vader: “Memoirs of the Life of William Collins, Esq., R.A.”.

Wilkie Collins en Charles Dickens

4e833e879682967273facf1e0196c16c_medium.Een belangrijk voorval in het leven van Collins was, toen hij in maart 1851 door een gemeenschappelijk vriend werd voorgesteld aan de schrijver Charles Dickens. Hoewel Collins 12 jaar jonger was dan Dickens, werden de twee dikke vrienden en bleven dat de rest van hun leven. Zo schreven zij een aantal verhalen, toneelstukken en boeken samen en voerden enkele van die toneelstukken ook samen op. Collins schreef een reeks van korte verhalen en artikelen, die in het blad Household Words werden gepubliceerd, waarvan Charles Dickens destijds de redacteur was. Daarnaast reisden zij vaak samen door Engeland, Europa en de Verenigde Staten, waar zij vakantie vierden, fans ontmoetten, spreekbeurten hielden en voorlazen uit hun eigen oude en nieuwe werken. De twee werden ook nog daadwerkelijk familie van elkaar: Wilkies broer Charles huwde in 1860 met Kate Dickens (dochter van Charles Dickens).

Wilkie Collins en zijn schrijverscarrière

6f42b9a21b56a8dbace513956b644bbf_medium.Collins schreef vele korte verhalen en een dertigtal boeken, waaronder de titels “Basil”, “Hide and Seek”, “The Dead Secret”, “Armadale”, “Man and Wife”, “The New Magdalen”, “The Law and the Lady”, “Poor Miss Finch”, “The Fallen Leaves” en “The Black Robe”. Samen met Charles Dickens schreef hij onder meer “The Frozen Deep”, “A House to Let”, “The Haunted House” en “No thoroughfare”.

Zijn meest bekende boeken zijn echter zonder twijfel “The Woman in White” (De vrouw in het wit) uit 1860 en “The Moonstone” (De maansteen). Dit laatstgenoemde werk uit 1868 wordt nog steeds beschouwd als de eerste moderne detective. Zowel van “The Woman in White” (namelijk in 1948 en 1997) als van “The Moonstone” (in 1934) zijn films gemaakt. “The Moonstone” is in Engeland ook al tweemaal bewerkt als tv-serie, te weten in 1959 (7 delen) en recentelijk nog in 2016 (5 delen).

Wilkie Collins en zijn gezondheid

Begin 1853 leed Collins voor de eerste keer aan een jichtaanval, hetgeen gezien zijn bourgondische levensstijl niet zo vreemd was. De kwaal zou hem de rest van zijn leven steeds heviger plagen. Toch bleef hij schrijven en publiceren, zowel boeken en toneelstukken als korte verhalen, essays en reisverslagen. Rond 1856 kreeg hij van zijn arts voor het eerst Laudanum, een welbekend middel, dat vaak voor zowel fysieke pijnen als geestelijke klachten werd voorgeschreven. Laudanum is echter een opiaat (van opium bereid); Collins raakte er al snel aan verslaafd en zou er de rest van zijn leven mee blijven worstelen. Vanaf 1880 ging het met zijn gezondheid verder bergafwaarts. Hij kreeg ademhalingsmoeilijkheden, veroorzaakt door hartklachten (die zeer waarschijnlijk weer werden veroorzaakt door zijn opiumgebruik).

Wilkie Collins en zijn destijds scandaleuze levenstijl

b0afd5d85e315cf3e38c97581e904cd6_medium.De devotie van zijn moeder had Collins duidelijk niet geërfd. Hij leidde in dit Victoriaanse tijdperk een onconventioneel vrijgevochten en bourgondisch leven, droeg flamboyante kleding en reisde veelvuldig naar het buitenland. Collins had ook langdurige relaties met twee vrouwen, maar trouwde nooit. Hij ontmoette de eerste, een weduwe met een dochtertje, via zijn broer Charles. Caroline Graves kwam van een arme middenklasse famile en had een winkeltje.

Rechts: Caroline Graves (1825/30? - 1895).

Officieel werd Caroline de huishoudster van Collins, maar in feite leefden ze jarenlang (ongetrouwd) samen. Dat was een schande in die tijd; het stel werd daardoor gemeden door (eerbare) echtgenotes of hun dochters. Hun sociale leven bestond vooral uit contacten met kunstenaars, wetenschappers en society-figuren, al dan niet vergezeld door hun respectievelijke maîtresses. Caroline Graves loog over haar leeftijd en droeg graag witte kleding. Door dit laatste werd zij de inspiratie voor Collins boek “The Woman in White”. Caroline wilde graag trouwen, maar Collins zag niets in het instutuut huwelijk en weigerde. In 1868 kwam het tot een breuk. Caroline had waarschijnlijk het tweede gezin van Collins ontdekt en dit – samen met zijn weigering haar te trouwen – zorgde ervoor, dat zij hem verliet en vrij snel daarop in het huwelijk trad met ene Josep Clow. Na twee jaar verliet zij echter haar echtgenoot en keerde weer bij Collins terug, waarna de relatie tussen de twee werd hervat. Caroline bleef bij Collins tot zijn dood.

Wilkie Collins en zijn dubbelleven

Rond zijn 40e ontmoette Collins de nog maar 19 jaar oude Martha Rudd in een hotel in Great Yarmouth, waar zij werkte als dienstmeid. Martha kwam duidelijk uit de arbeidersklasse, hetgeen Collins mateloos leek te boeien. Al snel installeerde hij haar in Londen, in een huis in Bolsover Street, enkele minuten lopen van zijn chiquere huis in Gloucester Place, waar hij met Caroline Graves resideerde.

Rechts: Martha Rudd (1845-1919).

Het stel kreeg samen drie kinderen, twee dochters en een zoon. Ook met Martha trouwde Collins niet. Hij gaf haar en zijn kinderen de naam Dawson en zorgde ervoor, dat zij het financieel goed hadden. Net als voor Carolines dochter Harriet (die door Collins altijd ‘Carrie’ werd genoemd), zorgde hij er ook bij zijn drie kinderen voor, dat zij allen een goede opleiding kregen. Erkennen deed hij ze echter pas na zijn dood, in zijn testament. Hoewel de kinderen hun vader (en Caroline) regelmatig bezochten, was Martha daar nooit bij.

Wilkie Collins dood

f76acc8d2b13df01e9d241f8ff13a85e_medium.In januari 1889 raakte hij betrokken bij een botsing, waarbij hij met kracht uit een taxikoets werd geslingerd. Erna leed hij aan aanvallen van hevige bronchitis. Op 30 juni van dat jaar kreeg Collins een hersenbloeding, kreeg er steeds meer complicaties door en stierf uiteindelijk op 23 september 1889. Caroline verzorgde zijn begrafenis, van Martha en de kinderen was er enkel een krans op zijn kist. Zelf stierf Caroline in 1895 en werd bij Collins in hetzelfde graf bijgezet.

Links: graf van Wilkie Collins en Caroline Graves in Kensal Green, Londen.

Sinds die tijd verzorgde Martha het graf van de twee. Dit bleef zij doen tot aan haar eigen dood in 1919.

 

ASMAY.

© 2017 Foto's: Asmay, Office.microsoft.com, Pixabay.com.

 

aef214e12917821e1712ab58030fbbe5_medium.Rechts: Wilkie Collins in 1880, geschilderd door Rudolph Lehmann.

Zie ook:

Charles-Dickens-sociaal-bevlogen-en-invloedrijk-schrijver

De-tragische-levens-van-de-zusters-Brontë-2-Charlotte-Emily-en-Anne

Jules-Verne-science-fiction-schrijver-avant-la-lettre

Lewis-Carroll-en-ruim-150-jaar-Alice-in-Wonderland

Mark-Twain-markant-boegbeeld-van-de-Amerikaanse-literatuur

Of lees verder via:

https://tallsay.com/asmay of

https://asmay.wordpress.com/ of

https://tallsay.com/asmaysrecepten of

https://asmaysrecepten.wordpress.com/

103

8 Reacties

Oxalis

Thursday, February 21, 2019 Reply

Mooi artikel over het leven van deze interessante schrijver.

Robin93

Thursday, February 21, 2019 Reply

Op school wel boeken van gelezen. Een moderne, plezierige en goed leesbare schrijfstijl had deze man.

ZiaRia

Thursday, February 21, 2019 Reply

Ik heb ooit de laatste filmversie van The Woman in White gezien, spannend verhaal.

Ingridje

Thursday, February 21, 2019 Reply

Interessant artikel :)

Asmay

Thursday, February 21, 2019 Reply

Dankjewel!

Yneke

Thursday, February 21, 2019 Reply

Wat heb je hier een mooie recensie neergezet. Graag gelezen.

Asmay

Thursday, February 21, 2019 Reply

Graag gedaan!

Chrisrik

Thursday, February 21, 2019 Reply

Je verwent ons met een prachtig artikel over een interessante schrijver Dank je Asmay

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd *

Name *
Email *
Website